تصنیف داریوش رفیعی

داریوش رفیعی ترانه خوانی در ایران را، همان سال های دهه 30 و 40 تکامل بخشیده و پیوند ترانه های محلی با عصر و زمانه را برقرار کرده بود. هنر او از درد و تالمات روحی خودش مایه می گرفت و به خواندن اشعار محلی رغبت زیادی نشان می داد، صدایش گرفتگی و شور و حال مخصوصی داشت و در آواز تحریر هایش کم بود. تیزترین گوش را برای ضرب آهنگ ها داشت و به همین جهت، داریوش رفیعی دارای صفات عالی انسانی و خلق و خوی نجیبانه و بسیار لطیفی بود که از اصالت خانوادگی اش مایه گرفته بود. حضور او و رفتار گرم و صمیمانه اش شور و حال خاصی به محفل دوستان می بخشید.
این مجموعه بی نظیر و فوق العاده شاملCD1بوده و در بسته بندی زیبا و منحصربه فردبه همراه جایزه عرضه می گردد